Бата беру де – өнер
Қазір тілек пен батаны ажырата алмайтындар бар. Екеуінің ұғымы бір болғанымен, айтылуында ерекшелік бар. Ақиқаты сол, бүгінде бата беретін қариялар қатары сиреп барады. Сондықтан өскелең ұрпақтың бойына осы дәстүрді қайта жаңғырту үлкен жауапкершілік жүктейді. Осы мақсатпен жақында Көктөбе ауылдық клубының ұйымдастыруымен «Бата – тәрбие бастауы» атты ауыл қарияларымен кездесу ұйымдастырылды. Балаларға бата туралы мағлұмат беру, осы тақырып төңірегінде ой қозғау және ашық диалог ретінде ұйымдастырылған рухани шараның мәні зор.
100-ге жетпейтін түтіні бар ауылда абыз ақсақалдар саусақпен санарлықтай. Сол үлкен буынның айтары аз емес. Сондықтан осындай рухани жиындардың жиі өткізіліп тұруы көңілге көп демеу.
Иә, халқымыз тілек пен батаның ара-жігін ажырата біледі. Бірақ қалай десек те осы тілек пен батаның мазмұны бір. Барлығымыз да жастайымыздан бата алып өстік. Батада үлкен қасиет, үлгі-өнеге, салт-дәстүріміз бен үлкенді сыйлаудың нышаны бар. Үлкеннің сөзін тыңдау, олардан бата сұрау – тәрбие мен тектіліктің көзі деп түсінемін.
«Батаменен ел көгерер, жаңбырменен жер көгерер» деген сөз тегін айтылмаған.
Батаны кез келген кісі бере бермейді. Ақ баталы ақсақалдың абыройлы, салиқалылығы биік. Дәстүрімізде әжелеріміз де бата берген. Тіпті эпостарымызда «ана батасы» деген тіркестер кездеседі.
Түйіндей айтқанда, бата – дәстүріміздегі киелі үрдіс. Ол халық үшін өте қажет және оны дұға деп те түсінуге болады.
Қожабек Түйтеев,
Көктөбе ауылдық клуб үйінің директоры
