
Манап езу жидырмайтын
Манаптың әзіл-қалжыңға жақын, сын-сынаққа бүйрегінің бұрып тұратыны бала кезіндегі жазғандарынан-ақ аңғарылып тұр. Манаптың тілі-уытты, өткір. Ақиқатын айтып, жалғандықтың бет-пердесін сыпыруға келгенде кеңшілікке жоқ, кемшілікке төзбейтін турашылдығы басым. Оның «Сыбағаның сыры», «Жеңгейдің жанжалы»...








