«Мен оқыған 10 кітап» республикалық акциясы аясында…
Кітап оқу – тек уақыт өткізу емес, ол – өзіңді тану, өмірді тереңірек түсіну. Осы акция аясында мені ерекше ойландырған, жан дүниеме әсер еткен кітаптардың тағы бір тізімімен бөлісуді жөн көрдім.
Қазақ әдебиетінен бастасам, Шерхан Мұртазаның «Қызыл жебе» романы – тұтас бір дәуірдің шындығын ашатын, қайсар рухтың символы. Бұл шығарма арқылы ел тағдыры мен тұлға болмысы терең суреттеледі.
Ілияс Есенберлиннің «Көшпенділер» трилогиясы – қазақ халқының тарихын көркем тілмен жеткізген бірегей еңбек. Онда елдік, ерлік, бірлік ұғымдары кеңінен қамтылған.
Ал Оралхан Бөкейдің «Атау кере» шығармасы – адам жанының жалғыздығы мен тағдыр тылсымын бейнелейтін ерекше туынды.
Қазіргі қазақ әдебиетінен Төлен Әбдіктің «Парасат майданы» шығармасы оқырманды терең философиялық ойға жетелейді. Жақсылық пен жамандық, адам мен қоғам арасындағы тартыс – шығарманың негізгі өзегі.
Шетел әдебиетінен Пауло Коэльоның «Алхимик» романы ерекше әсер қалдырды. Бұл кітап – арманға сену, өз жолыңды табу туралы терең философиялық шығарма.
Ал Джордж Оруэллдің «1984» романы – қоғам мен жүйе, еркіндік пен бақылау тақырыбын қозғайтын, ой салар туынды.
Ерекше тоқталғым келетін кітап:
Мұхтар Мағауинның «Бір атаның балалары» шығармасы.
Бұл кітапта соғыс жылдарындағы тағдыр тауқыметі, жетім қалған балалардың өмірі, адамгершілік пен мейірімнің құны терең бейнеленеді. Әртүрлі ұлттан шыққан балалардың бір шаңырақ астында бір әкенің тәрбиесін көруі – үлкен тәрбиелік мәнге ие.
Шығармада ұлтқа, тілге, дінге бөлінбей, адамдық қасиетті жоғары қою идеясы айқын көрінеді. Қиын кезеңде де мейірім мен жанашырлықтың жоғалмайтынын автор шебер жеткізген. Бұл туынды – оқырманды толғандырмай қоймайтын, жүрекке жететін шығарма.
#10кітап
Гүлзира Өркен
