Жазушы болам десең
Қолына қалам ұстаған әр азамат ана тілін игерумен бірге басқа, әсіресе, көрші ұлт тілдерінің де асыл қазынасынан еркін сусындауы, оны кәдеге асыра білуі абзал.
P.S. Соңғы 15-20 жылдың айналасында ақын-жазушылар саны «Жауыннан кейінгі саңырауқұлақша» қаптап кетті. Көбісініңжазу стилі жоқ, сөйлемдері жайжақ, сөздері де ала-құла. Тіл шұбарлығы – ұлт қасіреті. Бұл әсіресе қазақ секілді еліктемей солықтауға құмар халыққа сор болатыны ақиқат. Жаның тұшып оқитын кітаптар жоқтың қасы.
